-و حالا قضاوت مردم را دیدید؟

یکی از وظایف اصلی خبرنگاران و رسانه ها بیان واقعیت هایی  است که در جامعه رخ می دهد. اگر چه شاید تعدادی از رخدادها در ظاهر به زیان یک شهر یا استان باشد. ولی بیان و انعکاس آن در رسانه ها می تواند از بسیاری از نارسایی های احتمالی آینده در جامعه جلوگیری به عمل آورد و مانند عمل جراحی برای بیمار سودمند است. روزنامه نگاری یک حرفه است و از وظایف روزنامه نگار ارتباط دو سویه با مردم و مسئولان  است. روزنامه نگار خوب باید روزنامه نگار موفق هم باشد چون از کسی حقوق و مزایا دریافت نمی کند  که برای آنان صرفا به به و چه چه بگوید. به دور از آشنایی با فلان مسئول و یا هم محله ای بودن و همسفره ای بودن و آشنا بودن و نظایر آن دست از نوشتن بردارد. و فقط حرف های فرمایشی فلان مسئول را گزارش نماید. نوشته خوب و حرف درست، یک سرمایه ارزشمند و حقیقی برای روزنامه نگار و رسانه است و مورد اقبال عمومی قرار می گیرد و هم خوب به فروش می رسد.
در جریان مسائل موجود در دانشگاه علوم پزشکی بابل، متاسفانه مسئول روابط عمومی این دانشگاه به جای ترتیب دادن یک مصاحبه مطبوعاتی با خبرنگاران و بیان رخدادهای دانشگاه و بیمارستان روحانی ، فقط سه تن از خبرنگاران را بدون ضوابط خاصی ورچین کرده و با رئیس دانشگاه مصاحبه ای انجام دادند که در واقع بیان عملکرد چند ساله این دانشگاه بود. در همان ایام به مسئول روابط عمومی تذکر داده شده بود که شیوه کاری شما برای دانشگاه بیش از آنکه مثبت باشد منفی خواهد بود. متاسفانه ایشان با غرور جواب داده بود که این نشریات ورچین شده سراسری اند و مردم باید قضاوت کنند که کدام تاثیر گذار هستند. و حالا به این مسئول باید گفت، مردم به خوبی قضاوت کردند و مطالبی که فقط در یک نشریه محلی ( بابل نامه ) درباره دانشگاه چاپ شده بود، انعکاس آن در سایر رسانه ها و سطح شهرستان بابل و پایگاه های خبری دیگر چگونه بوده است.
مدعای ما به فروش رفتن تمام نسخه های نشریه بابل نامه، و فتوکپی شدن آن بین کارکنان دانشگاه و بیمارستانهای تحت پوشش و کسانی که به نحوی مورد کم محبتی دانشگاه قرار گرفته اند و تماس های مکرر تلفنی و حضوری افراد بود که اینها همان مردم هستند که قضاوت کردند. آیا مسئول روابط عمومی دانشگاه می تواند حالا هم ادعا کند که پولهایی که برای ویژه نامه های محلی نشریات سراسری پرداخت کرده و یا خواهند کرد بیش از مطالبی  است که در یک نشریه محلی به چاپ رسیده است؟
از تلفن های متعددی که به دفتر نشریه شده است یکی از دوستان قدیمی مشترک نویسنده مقاله و رئیس دانشگاه بوده است که گفت تمام مسایلی که نوشته شده است، شفاف و واقعی بود و اشکالی به آن مطالب وارد نیست اما دکتر گرفتار دوستان نامردی شده است که به او ضربه زده اند و و دکتر مقصر نمی باشد. البته غیر از این تلفن، بقیه تلفن ها و مراجعه های مردمی، همگی نشان از ابراز خرسندی از انعکاس مطالبی بود که مقدار کمی از آنها به خاطر حفظ آبروی افراد، در شرایط فعلی از انتشار آن معذوریم و اگر موقعیت ایجاب کرد نسبت به چاپ سایر مسایل نیز اقدام خواهیم کرد و جز خداوند سبحان از تهدیدهای هیچ خطاکاری واهمه نخواهیم داشت بیان مسایل خلاف در نشریه بابل نامه می تواند الگویی برای سایران باشد تادر انجام امور محوله بیش از  پیش خدا را در نظر داشته باشند تا قوم و خویشاوندان و باندهای سیاسی و قومی و گروهی. و حالا می توان گفت که مردم با استقبال از مطالبی که درد دل آنان است و نشریه محلی را بدون وابستگی گروهی و تعلق خاطر به نام و نشان ها، ملجاء و ماوا خود دیدند به آن رجوع می کنند. مردم قضاوت کردند و خوب هم قضاوت کردند و آنانی را که بابل نامه را باور نمی کردند وادار نموده تا در تشخیص غلط و مغرورانه خود تجدید نظر کنند

.babolname..