از قرار معلوم همو وجود مقدس جناب بیان الملک صف اول نماز جماعتش ترک نمی شد و تسبیح به دست و ذکر به زیر لب و مو هائی تنیده در هم و پر پشت بر روی صورت و دگمه یقه تا بیخ گلو بسته و خلاصه همه چیز یک آدم مقدس را به ظاهر داشت جز اینکه مال مردم خور بود و حق به زیر پا گذار و ستمگر در حق بندگان خدا!

مصیبت وجود نازنین بیان الملک آنچنان سنگین شد که داد ظهیرالدوله حاکم همدان هم در آمد و طی مرقومه ای به مرکز نوشت :

"راستی حق دارند بعضی همدانی ها می گویند کاش دولت عوض "بیان الملک" مقدس، نماز شب خوان، مسلمان زاده یک نفر بلژیکی کافر را مامور تعیین ربع محصول ملاکین کرده بود تا به عوض تعقیبات نماز، تمام خاک همدان را وجب به وجب مساحت کرده ربع تمام روئیدنی همدان را بدون اختلاف یک حبه معین کرده بود. "

این تکّه از تاریخ نشان از آن دارد که مردم گاه کافر بی دین اما عادل منصف را به صد تا مقدس نمای،تسبیح آبکش، سجاده نشین، متظاهر و در باطن متقلب، دورو و مردم فریب ترجیح می دهند.

فرض كنيد فردي براي دراز و نشست كنار شما روي تشكچه ورزشي دراز كشيده و مدام نفسي به درون مي‌كشد و بيرون مي‌فرستد. طبيعتا احتمال اينكه شما نيز همان هوا را تنفس كنيد، بسيار زياد است و اگر او يك بيماري تنفسي مسري داشته باشد، بقيه ماجرا را خودتان مي‌توانيد حدس بزنيد.

 مي‌پرسيد حالا چه‌كار كنيم؟ توصيه‌هاي زير را بخوانيد:

1- آگاهانه ثبت‌نام كنيد:

قبل از ثبت‌نام در يك كلاس ورزشي، ابتدا از شرايط بهداشتي محيط مطلع شويد. لازم است بعد از هر جلسه تمرين يا حتي بعد از استفاده ي هر شخص از يك دستگاه، تشكچه‌هاي ورزشي و دسته‌هاي وسايل ضدعفوني شوند. حتما جويا شويد كه هر چند وقت يك بار اين كار انجام مي‌شود.

2- وسايل شخصي داشته باشيد:

بهترين كار اين است كه وسايل شخصي تهيه كنيد و با خودتان به كلاس ببريد. اگر در كلاس يوگا يا ايروبيك ثبت‌نام كرده‌ايد، زيراندازي با خودتان ببريد و از آنجا كه مدام سر كلاس نياز به نوشيدن آب داريد، بهتر است به جاي آب خوردن با دست يا از شير يا با ليوان‌هاي عمومي، بطري آب مخصوص به خود داشته باشيد. حوله شخصي نيز جزو ضروريات است.

3- دستگاه‌ها را پاك كنيد:

طبق آمار آژانس سلامت عمومي كانادا، 80 درصد عفونت‌هاي رايج شامل سرماخوردگي مي‌تواند از طريق دست‌آلوده منتقل شود. در كلاس‌هاي ورزشي توصيه مي‌شود قبل و بعد از استفاده از هر دستگاه، آن را پاك كنيد، يا دست‌كش به دست كنيد.

4- پابرهنه نباشيد:

اگر در كلاسي ثبت‌نام مي‌‌كنيد كه نياز به پوشيدن كفش در آن نيست (مثل كلاس يوگا يا شنا) حتما يك دمپايي برداريد. عفونت به راحتي به پاها منتقل مي‌شود و اين در حالي است كه پوشيدن دمپايي جلوي اين مشكل را مي‌گيرد.

ضمنا پابرهنه راه رفتن در اماكن عمومي زمينه بروز قارچ پا و ناخن را فراهم مي‌كند.

۲- ورزش کنیداگر می‌خواهید قلب و عروق‌تان سالم باشد هیچ چیز برای آنها مفیدتر از ورزش کردن نیست. در صورتی که تمرینات بدنی نداشته باشید، دچار اضافه‌وزن، فشارخون بالا، کلسترول بالا، قند و … می‌شوید. در حالی که ورزش سبب تحریک گردش خون و سلامت بدن می‌شود. بدون یک گردش خوب خون، چربی‌های بد در عروق خونی رسوب کرده و اجازه نمی‌دهد فرد از ۷۰ سال بیشتر عمر کند.

۳- تغذیه خوب داشته باشیدداشتن عادات خوب غذایی به ویژه از سن پایین به جوان ماندن و سالم بودن‌مان کمک می‌کند. باید به کودکان آموخت برای داشتن یک تغذیه سالم ۳ نکته را به خاطر داشته باشند.· نیمی از موادغذایی که در روز مصرف می‌کنیم باید حاوی قند باشد تا انرژی مورد نیاز ما را تامین کند.·

روزانه ۶۰ تا ۸۰ گرم پروتئین مصرف کنید. این مواد برای حیات ارگانیسم‌ها ضروری‌اند.· برای آنکه مصرف چربی‌ها به عروق خونی صدمه نزند، سعی کنید اسیدهای چرب غیراشباع را در سبد غذایی خود بگنجانید. این نوع روغن‌ها در ماهی، روغن زیتون و مارگارین‌ها موجود است.

۴- از شهر خارج شویدترافیک‌های جاده‌ای و کارخانجات مولد گازهای سمی مانند دی‌اکسیدازت هستند. میزان این گازها به نسبت در شهرها بیش از اطراف آن است. افرادی که در شهرها زندگی می‌کنند عمر کوتاه‌تری دارند و احتمال فوت‌شان در اثر ناراحتی‌های قلبی‌عروقی و ریوی بیشتر است

۵- اطلاعات کسب کنیدنداشتن اطلاعات درباره خوبی‌های یک تغذیه صحیح می‌تواند عمر شما را به باد دهد. خجالت نکشید و از هر کسی که در دسترس شماست، پزشک یا داروساز درباره مسایل مربوط به سلامت خود اطلاعات به دست آورید

.۶- رژیم نگیرید، کمتر بخوریدکسانی که کم‌غذا هستند، عمر طولانی‌تری دارند. رژیم غذایی کم‌کالری روند پیری را کند می‌کند. تحقیقی که در سال ۲۰۰۴ میلادی در دانشگاه کالیفرنیا انجام شد نشان داد موش‌هایی که کمتر می‌خورند سالم‌تر بوده و کمتر از سایرین به سرطان مبتلا می‌‌شوند در ضمن عمر آنها ۴۲ درصد بیش از موش‌های پرخور است.

۷- سیگار نکشیددود سیگار حاوی ۴۰ نوع ترکیب سرطان‌زا است و هر سیگاری می‌تواند در اثر آن به انواع بیماری‌ها از جمله سرطان ریه، ناراحتی‌های انسداد ریوی، ناراحتی‌های قلبی‌عروقی، عفونت‌های ادراری، کروهن، آلزایمر، آرتریت‌روماتویید و … مبتلا شود. در میان زنان، سیگار عامل سقط جنین و ناراحتی‌های دوران نوزادی است.

۸- مشروبات الکلی ننوشیدمتخصصان می‌گویند برای داشتن قلب و عروق سالم به ویژه اگر مبتلا به ناراحتی‌های کبدی هستید بهتر است نوشیدن مشروبات الکلی را کنار بگذارید.

۹- به پزشک مراجعه کنیدبرای آنکه خوب و به جا پیر شوید بهتر است به نیازهای بدن‌تان توجه کرده و به محض نیاز به پزشک مراجعه کنید. اگر دیابت بالا درمان نشود می‌تواند تا ۱۰ سال عمر انسان را کوتاه کند. سعی کنید هر سال حداقل یک بار به یک پزشک عمومی و یک متخصص تغذیه مراجعه کرده و به توصیه آنها عمل کنید.

۱۰- داروی کمتری مصرف کنیدمتخصصان توصیه می‌کنند تا حد ممکن از خوردن داروهای غیرضروری مخصوصا مسکن‌ها پرهیز کنید. داروها و به ویژه مسکن‌ها می‌تواند سبب بروز ناراحتی‌های کلیوی و ناراحتی‌های هپاتیک و خون‌ریزی‌های روده‌ای شود. تمامی داروها عوارض ثانویه دارند.

چند سالی است که توفیق حضور در خانواده مطبوعات محلی و استانی و کشوری را پیدا کرده ام و با انتصاب هر فرمانداری نکاتی را با توجه به اقتضای آن زمان بیان داشته و الحمدالله هم مورد استقبال فرماندار وقت قرار گرفته و هم توجه مردم را هم به خود جلب نموده است .

امروزه که کرسی فرمانداری و مدیریت و ولایت شهرمان به دست فرزندی از خانواده معظم شهدا و ایثارگران قرار گرفته،این سابقه توجه ویژه و وظیفه ایشان را در مدیریت پدرگونه آمل چندین برابر می نماید.

 قبل از اینکه بار یک مسئولیت را به دوش گرفت لازم است که هم حیطه مسئولیتی خود و همچنین حوزه میدانی عملیاتی خود را شناخت وگرنه نبود شناخت به این امر مهم نمی تواند در رسیدن به موفقیت عملکردی در آن مسئولیت امیدوار بود .

فرماندار جدید آقاي اکبرزاده،در این مسئولیت خطیر به دو نکته مهم توجه ویژه نمایند :

اول اهتمام به شناخت مسئولیت مهم فرمانداری است که در تعریف عام می توان به عنوان مدیر و رئیس اداره شهر بیان نمود که وظیفه هماهنگی ارگان ها ،  نهاد ها و سازمان ها را در راستای توسعه همه جانبه به عهده دارد و با توجه به برنامه بلند مدت و کوتاه مدت دولت وظیفه نظارت ، دخالت و اجرای برنامه را در شهر و حوزه خدمت خود بر دوش می کشد و طبعا جلوه های توسعه و پیشرفت و عمران با چگونگی مدیریت و اشراف فرماندار رابطه تنگاتنگ خواهد داشت.

 فرماندار در نظام اسلامی مظهر اخلاق رفتار و کردار سیاسی و فرهنگی  و اجتماعی آن دولت در حوزه ماموریتی خود می باشد و طبعا توقعی که در رفتار و اخلاق و عمل رئیس جمهور دارند در وجود فرماندار متوقع می باشد و این اصل را نمی توان چشم پوشی نمود.

دومین نکته شناخت حوزه عملکردی فرماندار است . در این نکته مهم مطمئنا فرماندار محترم باید به سوابق همه جانبه این شهر در تاریخ گذشته و معاصر آشنایی داشته و مطالعه دقیق نمایند؛ شهری باسابقه تاریخی قبل از اسلام و دارای برجستگی های علمی فرهنگی سیاسی و سرنوشت ساز ، که در هر مقطع نیاز به دقت کافی می باشد .

وجود بزرگان حکومتی و علمای بزرگ شیعی در این شهرستان ، اهمیت مسئولیت در این شهر می باشد .
شناخت طوائف و اقوام مختلف این شهر در کوه و دشت و آشنایی خلقیات و سلایق این جوامع کوچک کمک شایانی به مدیر شهر خواهد نمود .

نقش آمل در چند دهه اخیر انقلاب اسلامی در مراحل مختلف آن بالاخص نقشی که امام راحل مان به آمل به عنوان سمبل مقاومت و ایثار  داده اند و حضور و نقش بزرگانی که در زمان امام راحل و مقام معظم رهبری به عنوان بازوان راستین آنان قرار گرفته اند امروزه مدیریت دو قوه از ارکان جمهوری اسلامی به عهده و بردوش فرزندان آمل قرار گرفته و روزی نمی باشد که در رسانه ها نامی از لاریجانی و آملی برده نشود .

از جهت دیگر شناخت بستر های مهم علمی و فرهنگی ، انسانی ، منابع روآبی ، زیر زمینی و همچنین موقعیت جغرافیایی این شهر در استان و کشور می تواند عامل مهمی در برنامه ریزی و تصمیم گیری مدیریتی شهر باشد . بهره گیری از آمارهای دقیق جهت شناخت این بستر ها کمک شایانی در این راستا خواهد نمود .

خلاصه سخن این که آمل و مدیریت در آن تداعی توانایی ، آگاهی و جدیت را معنا خواهد داشت .
فرمانداری و مسئولیت در این شهر یعنی نظام دقیق پاسخگویی به همه تاریخ و همه کسانی که این شهر در برجستگی ها مدیون انان می باشد به علما و بزرگان تاریخی این شهر ، به ایثار گری و از خود گذشتگی این شهر ، به استعداد و توان بالای مردم این بلاد به شخصیت های که امروزه قله رفیع آبرومندی در نظام جمهوری اسلامی می درخشند به نعماتی که خداوند به این مردم از جهات مختلف جغرافیایی ، کشاورزی ، معدنی ، کوه ، جنگل ، دریا و ... عنایت فرموده و چکیده آنچه را که عرض شد این است که آمل را تابلوی توسعه و عمران و پیشرفت استان مازندران معرفی نمود ، همچنان که این شهر دروازه ورود به استان و شمال و شرق و غرب کشورمان می باشد نمادی از مظهر خدمت رسانی و پیشرفت نظام جمهوری اسلامی باشد .
موارد و موضوعات زیر و توجه ویژه به آن در توسعه فرایند پیشرفت موثر خواهدبود :

- نگاه کلان به امر توسعه و پیشرفت و عمران در این شهر می تواند نقش توانای مدیریت شهر را به اثبات رساند .

مباحث راه و ترابری ، موارد کشاورزی و برنج ، سیستم شهرسازی و مبلمان شهری بحث سیستم حمل و نقل ریلی و یا منوریل ، شبکه های  آب و فاضلاب شهری ، تاسیس مراکز عظیم فرهنگی ، علمی ، تجاری و بازرگانی و ...

- امروزه آمل را می توان به عنوان قطب اصلی کشاورزی در محصول برنج معرفی نمود بهترین محصول برنج جهان امروزه در این شهر تولید می گردد و مدیریت این محصول استراتژیک باید در این شهر انجام پذیرد و به نوعی تمام فعالیت ها در تقویت قطب اصلی برنج معنا پیدا نماید .

- این شهر در برخورداری از شهرک های صنعتی و تعداد شرکت ها و کارخانه های تولیدی دارای رتبه خاص استانی و کشوری می باشد که متاسفانه تعداد زیادی از آنان یا نیمه تمام و یا بلااستفاده به دلایلی رها شده اند و توجه به گله مندی مدیران آن امری مهم می باشد .

- توجه به حواشی شهر که همیشه متن را تحت تاثیر قرار داده است موضوعی مهم می باشد برنامه ریزی و نگاه مناسب و تاثیر گذار به حاشیه شهر ها از جهت فرهنگی ، رفاهی از اهم مشکلات این شهر می باشد . مطمئنا فرماندار محترم هراز گاهی سرکشی های در این مناطق و نشست و برخواست های با اهالی آن خواهند داشت .

- آمل در یک نگاه جنگل و رودخانه و دریا و کوهستان را در خود جا داده است که با جاده مهم و اصلی هراز براحتی هموطنان ما می توانند به تمام آنان دسترس پیدا نمایند مناسبترین بستر توسعه گردشگری و توریستی در اینجا خوابیده است . تاسیس مراکز رفاهی مسافرین و ساماندهی مراکز تفریحی و گردشگری و پارک های طبیعی و غیره امری مهم در این جهت است .

- وجود بازرگانان و تجّار  مبرز ، استثناً آنان را برخوردار از اطاق بازرگانی در این شهر نموده است و با توجه به تجربیات که این بازرگانان در ورود و خروج کالا بالاخص در کشور های اطراف در یای خزر قرار دارند حمایت فرماندار محترم و رفع مشکل آنان در توسعه شهر مفید و موثر خواهد بود .

- تاسیس مجمعی از نخبگان و اندیشمندان این شهر جهت مشاوره از آنان در اداره شهر و تقویت روحیه نقادی در اعضای آن از مسئولین می تواند در فعالیت های ادارات و نهادها نوعی مصونیت از خطا و اشتباه ایجاد نماید و یا به قولی آنان را در مسیر کارشان بیمه نماید .

- بحث مهم انتخاب مدیران و مسئولین شهرستان که مردم توقع دارند با اصل شایسته سالاری مطابقت داشته باشد که ذهن مردم اینگونه متادور است که در جلسات شبانه بعضی از گروه های سایه این انتصابات تعیین و تشخیص داده خواهد شد و این شبه با عملکرد صحیح و منطقی متولیان امر از مردم مرتفع گردد .

- کمک های فرمانداری و یا بعضی ادارات و ارگان ها به دلایل و مناسبت های مختلف از بعضی صاحبان سرمایه صورت می گیرد محل احتیاط خواهد بود که موید بعضی از اعمال خلاف شرع و قانونی آنان نگردد به طوریکه آنان مختصر حق و حقوق کارگران خود را پرداخت نمی کنند یا به نحوی از انحاء از حدود قانونی خود عدول می کنند و بدون رعایت حق قانونی خود سعی در چپاول گری و بهره گیری می نمایند وباچنین کمک هایی قصد شان استمرار اینگونه از اعمال می باشد .

در پایان تسریع در انجام موارد زیر آرزوی چندین ساله مردم این شهر می باشد شبکه فاضلاب آمل ، انتقال ساختمان زندان آمل ، تاسیس دانشکده کشاورزی - تغییر کاربری انبار دخانیات – تسریع در احداث میادین و پل رو گذر و زیر گذر جهت تقلیل ترافیک شهری - تسریع دراتمام کمربندی هراز به چمستان – ممنوعیت عبور و مرور وسائط نقلیه از پل های قدیمی -  احداث هتل- پیگیری جدی اجرایی احداث سد هراز – توسعه مراکز فرهنگی و تفریحی عمومی در این شهر - پیگیری تاسیس خطوط ریل شهری زمینی و هوایی و ...

در گفتگوی مختصری که بین نگارنده و کارشناس روابط عمومی یکی از سازمان ها برقرار شد سوالات و مسائلی مطرح شد که طرح آنها خالی از لطف نیست .

حکایت ما از این قرار بود که این برادر می گفت وقتی اخبار سازمان ما در خبرگزاری ها و چند روزنامه محلی منتشر می شود چه لزومی دارد سایر هفته نامه ها را مشترک شویم؟!

 نظر این کارشناس جوان و البته صادق شاید نظر و یا مساله برخی روابط عمومی هاي ديگرنیز باشد.پاسخ نگارنده به پرسش حق به جانب این کارشناس جوان این گونه بود:

 اخبار و گزارش های نقادانه ای به طور مستمر در خصوص سازمان «الف» در هفته نامه «ب» منتشر می شود .

سازمان« الف» بدون توجه به اثرات منفی انتقاد های بجا یا نابجای هفته نامه «ب» در سایر روزنامه ها گزارش عملکرد می دهد ، اخبارش درج می شود و خود را سازمانی فعال و پویا نشان می دهد . در صورتی که هفته نامه «ب» همچنان در مسیر شکاف و اعتمادسوزی گام برمی دارد.

 این را هم می دانیم که معمولا در جامعه ما انتقاد ها بیشتر به دل می نشیند یا از طرفی برخی سازمان ها هیچ اعتقادی به پاسخگویی به ابهامات رسانه ها ندارند و باز هم انباشت سوالات و ادامه سریال شکاف و اعتماد سوزی!

در کنار این بی اعتمادی واحد های نظارتی اخبار و انتقادات هفته نامه «ب» را می خوانند و آنها هم نیز تحت تاثیر انتقادات قرار گرفته نمره منفی به حساب سازمان «الف» می نویسند.

ملاحظه کنید بی توجهی روابط عمومی سازمان «الف» به یک نشریه چه خسارت هایی در پی دارد.

در حالی که گفتگوی ما علی رغم شیرینی تحت تاثیر کمبود وقت بود قرار شد مجال دیگری را برای این دسته از دیالوگ ها پیش بینی نماییم.

 به ذهنم رسید چه خوب می شد که شورای روابط عمومی استان به سیاق اتاق بازرگانی صبحانه کاری تشکیل دهد تا مسائل مبتلابه روابط عمومی ها و مطبوعات در قالب مباحث کاربردی گفتگو شود، چه آنکه گفت و گوی شفاف ، ساده و صمیمی دو طرف اثربخش تر از همایش های کلیشه ای است.

ايميل نويسنده: (irajniaz@yahoo.com)

حتماً می توانید زلف پریشانی اولیه خانم ها را در سالهای اولیه به یاد آورید که چقدر نامحسوس و کمرنگ و نامرئی شروع شده بود! ولی گذشت زمان بیرحمانه تر از همیشه، این مسئله بظاهر کوچک را به اندازه ای وسیع کرد که امروز اولاً کمتر خانواده ای را می توان یافت که به این معضل رفتاری مبتلا نباشد و ثانیاً آن حجم کم موهای بیرون گذاشته شده به اندازه ای حجیم شده که دیگر نه از مقنعه خبری است و نه از روسری های آن زمان،تا جائی که غالب افراد جوان یا از شال باریک استفاده می کنند و یا از دستمال سر کوچک که حقیقتاً نه زلف جلوی سر را می پوشاند و نه گیسوی پشت سر را و گاهی اوقات هم اصلاً دیده نمی شوند!

آرایش زنان و دختران هم همین سرنوشت را دارد و پرداختن به مصرف افراطی مواد آرایشی در کشورمان و مانور خیابانی بزک کرده ها را به مصلحت نمی دانم و نمی خواهم از افتضاحات اخلاقی ناشی از این افراط ها در عروسی ها و پارتی ها و مهمانی ها،تنگ و چسبان شدن لباسها، کوتاه شدن آستین مانتوها،شلوارک شدن شلوارها، مد شدن یقه های باز و نیمه عریانی های خیابانی بانوان سخنی بگویم!

شلوار بگی پسران، آرایش و پیرایش دخترانه آنها، تریپ های زشت و زننده، ولگردی ها و مزاحمت های خیابانی نوامیس مردم، مصرف مواد جدید مخدر و کاهش آمار دانشجویان پسر نا امنی پارکها روی دوم سکه ابتذالی است که متاسفانه چون فراگیر شده، حساسیتها افت کرده و خانواده ها کمتر احساس مسئولیت می کنند!

اما در ادامه جنگ نرم، استکبار به تکامل ابزار اولیه نبرد فرهنگی اش پرداخته و با گذر از ویدئو، سی.دی و سایت های اینترنتی، اینک به ابزار گسترده و پرتاثیر ماهواره رسیده و در چند سال اخیر همراه با توسعه سخت افزاری آن به برنامه ریزی نرم افزاری آن کمر همت گماشته و هزینه های زیادی را متقبل شده است!

سربازان اولیه جنگ نرم، عمدتاً جوانان و خانواده های لاقید بوده اند و دیش های ماهواره ای غالباً بر پشت بام بالاشهرنشینان نصب می شد و خانواده های مذهبی به استفاده از همان شبکه های داخلی اکتفاء می کردند! ولی حالا چی!؟

آیا هم اکنون نیز این دیش ها در انحصار خانواده های طاغوتی و غیر مذهبی و لاقید قرار دارند؟! آیا می توان جمعیت استفاده کننده از شبکه های ماهواره ای را همچنان معدود دانست؟! آیا تنها با مبارزه انتظامی می توان پروژه استفاده از ماهواره را به پایان برد؟! آیا می توان بدون ارائه معروفی قوی و غنی، این منکر را از خانواده ها حذف کرده و جوان و نوجوان این خانواده ها را به ترک آن ترغیب کرد؟!

مصیبت امروز ما، فرهنگ شدن استفاده از ماهواره و تبدیل آن به یک کلاس مدرن اجتماعی است و از طرفی توجیه قوی فنی را نیز با خود همراه کرده است!

۱-ال.سی.دی بجز با استفاده از دیش ماهواره کیفیت تصویر ندارد!

۲-ماهواره ملی فقط برای استفاده از کانالهای استان ها و شبکه های برون مرزی صدا و سیماست!

۳-استفاده از شبکه های خبری خارجی چه ایرادی دارد؟ این شبکه ها که موردی ندارند!

۴-ماهواره چندهزار کانال دارد که بجز چند کانال خاص، فاقد هرگونه ابتذالی هستند!

۵-شدت علاقه به کانال های خاص، مثل مستندها، ماهواره را الزامی و واجب می کند!

۶-پخش مستقیم فوتبال باشگاههای اروپا، فقط با برخورداری از ماهواره قابل استفاده است!

۷-برنامه های صدا و سیما اصلاً تنوع ندارند و جامعه را افسرده کرده اند و چاره ای جز ماهواره نیست!

۸-جهانی شدن، ماهواره را ایجاب می کند.برای دنیا این چیزها خیلی عادی است!ما گنده اش کردیم!

۹-بچه ها اجبار می کنند! چون همه دارند، نمی توان مقاومت کرد!

۱۰-فارسی وان فقط فیلم پخش می کند! اصلاً سیاسی نیست!کارش فقط سرگرمی و فرهنگی است!

با این توجیهات اولیه، ماهواره به امری معمول مبدل شده و افرادی که ماهواره ندارند، یا خیلی قدیمی و تعصبی اند و یا معذوریات شغلی دارند و از آینده شغلی و مسئولیتی خود هراس دارند! و گرنه آنها از همه تشنه ترند و اگر فرصت دست دهد، درنگ نمی کنند!خونه مردم و اقوام می بینند، اما خونه خودشان رعایت می کنند!

تب نصب ماهواره تا جائی پیش رفت که امروز بخاطر نداشتن آن مورد توجه و تعجب قرار می گیریم و تقریباً هیچ پشت بامی از این دیش ها مصونیت و معافیت ندارند و عشایر هم به این تکنولوژی روی آورده اند و البته توجیه آنها شاید از همه قوی تر باشد! چرا که در مناطق دوردست کوهستانی حتماً با معضل نارسایی امواج تلویزیونی مواجه اند.

اما این خانواده ها یا غافل از آثار مخرب استفاده از شبکه های ماهواره ای در ذهنیت و رفتار عینی فرزندان خویش اند، و یا اینکه به خواب زده و در مرحله تغافل قرار دارند.غافل از آنکه غفلت و تغافل والدین، دردی را دوا نکرده و آتشی را فرو نمی نشاند و شعله های فساد، خانمان سوزند و خرمن خانواده ها را طعمه تهاجم خویش کرده و همه چیز را یکجا بر باد می سپارند؛همانگونه هم که در همین مدت کوتاه چنین کرده اند!

استقبال از ماهواره به هر بهانه ای، به معنای لبیک گفتن به غرب و تسلیم شدن در برابر شبیخون های فرهنگی غرب به حیاط خلوت خانواده و تاراج عفاف و حجاب و نجابت و حیاست و نباید به هر قیمتی و با همه سرمایه های معنوی مان به بهانه لذت های کاذب کوتاه مدت معامله کنیم! بلکه باید به تاوان لذت خواهی کاذب خود بیشتر بیندیشیم.

درياي خزر يا کاسپين  Caspian Seaبا 424 هزار کيلومترمربع بزرگترين درياچه جهان است. به عبارتي بزرگترين گودالي که درميان خشکي‌ها بوده و در آن آب جمع شده خزر مي‌باشد.

دومين و سومين درياچه دنيا عبارتند ازسوپريور Superiur در مرز آمريکاو کانادا (و جزو درياچه‌هاي پنج‌گانه) با حدود 82 هزارکيلومترمربع و آرال در مرز ازبکستان و قزاقستان با 78 هزار کيلومترمربع. درياچه‌هاي بعدي مثل ويکتوريا درآفريقا)، ميشيگان (مرز آمريكا و كانادا)، هورن (مرز آمريکا وکانادا)، تانگانيکا (آفريقا) و ... همه با مساحت‌هاي بسيار کم مثل 500  كيلومتر مربع تا 2000 کيلومتر مربع در مکان‌هاي بعدي قرار گيرد. به عبارتي اگر درياي خزر، درياچه محسوب نگردد فاصله ميان ساير درياچه‌ها در رتبه‌بندي به لحاظ وسعت چندان زياد نيست. اما بايد ديد خزر آيا واقعا آن طور که در ايران يا خارج ايران با نام دريا ياد مي‌شود واقعاً يک درياچه يا Lake است و به دلايل ديگري دريا خوانده مي‌شود و يا نه واقعا درياست؟ اين مسئله به لحاظ تعيين رژيم حقوقي جديد درياي خزر بسيار حائز اهميت مي‌باشد. زيرا پس از فروپاشي شوروي سابق در دسامبر 1991 در طرفين درياي خزر ديگر دو کشور ايران و شوروي قرار ندارند بلکه به جاي شوروي سابق چهار دولت جانشين وجود دارد که عبارتند از روسيه (به عنوان جانشين اصلي شوروي که  3/4  وسعت شوروي را در بر گرفته) با 17ميليون کيلومتر مربع، قزاقستان با 2 ميليون و هفتصدهزار کيلومتر مربع، ترکمنستان با 603 هزار کيلومترمربع وآذربايجان –کوچکترين دول حاشيه خزر- با 86 هزار کيلومتر مربع.

مشکل از آنجايي ناشي مي‌شود که با اندکي دقت و توجه با تعارض دو کنوانسيون و معاهده‌ي بين‌المللي مواجه مي‌گرديم. کنوانسيون 1982مونگوبوتي جامائيکا در مورد حقوق درياها، کنوانسيون جانشيني دولت‌ها در معاهدات در 1978و معاهدات يا رويه بين‌المللي (در صورت درياچه محسوب شدن خزر). بنابراين دشواري اين مطلب تنها ارائه يک تعريف نسبتاً جامع نيست.

براي ارائه يک تعريف جامع در خصوص يک درياچه بايد گفت کنوانسيون هاي 1958و 1982 چيز زيادي ارائه نمي‌دهند و تنها ماده 122 كنوانسيون 1982 در مورد تعريف درياي بسته و نيمه‌بسته مي‌گويد:«خليج حوزه آبي يا درياي محصور ميان دو يا چند کشور است که از طريق گذرگاهي باريک به دريا يا اقيانوس متصل بوده و کاملا يا عمدتا شامل درياي سرزميني و منطقه انحصاري اقتصادي ميان دو يا چند کشور است.» در ماده‌ي بعدي هم به اين نکته اشاره مي‌کند که دولت هم مرز (در درياي بسته و نيمه‌بسته) در اعمال حقوق و مسائلي چون استخراج، مديريت و حفاظت از منابع دريايي زنده از طريق سازماني با يکديگر همکاري نمايند.

مشخص است كه اين تعريف شامل‌ درياچه يا Lake نبوده و بيشترتعريف خليج يا Golf را در بر مي‌گيرد. در فرهنگ‌ها و دايره‌المعارف‌ها و نيز تعريفي كه ارائه شده درياچه را يك واحد جغرافيايي دانسته كه در اثر جمع شدن آب در نقاط معيني از پستي‌هاي زمين به وجود مي‌آيد و به دريا  متصل نيست. با اين تعريف آزوف با 38 هزار كيلومتر مربع وسعت و 14 متر عمق در رديف درياها و خزر تا حدود 12 برابر وسعت آن درياچه محسوب مي‌گردد. آرال و بحرالميت (درياي مرده) را نيز به طور شرطي دريا مي‌خوانند.

به لحاظ زمين‌شناسي نيز مسئله مورد توجه است. معمولاً بر گودال‌هايي روي خشكي كه وسعت نسبتاً قابل توجه‌اي داشته و آب در آن جمع شده است درياچه اطلاق مي‌گردد. واقعيت آن است كه ده‌ها ميليون سال قبل درياي بسيار بزرگي به نام تتيس Titis وجود داشته كه روي كل فلات ايران را مي‌‌پوشانده و به تدريج كه فلات دريا را عقب زده برخي گودال‌ها در قالب دريا يا  درياچه يا خليج از نتيجه آن باقي مانده‌اند. درياي مديترانه Meditarane، سرخ، سياه black Sea، خليج‌فارس Persian Golf، درياي عمان، درياي خزرCaspian Sea  و درياچه آرال از بازمانده‌هاي دريا يا اقيانوس وسيع تتيس مي‌باشند. نقاط مرتفع بالا آمده و جاهاي پايين‌تر از سطح دريا در قالب دريا و درياچه‌هاي كوچك باقي مانده‌اند. بزرگترين واحدهاي آبي مديترانه– بزرگترين درياي جهان با دو ميليون و نهصد هزار كيلومتر مربع، خزر بعد از سرخ كه 440 هزار كيلومتر مربع است سومين وسعت را دارد.

دليل وجود خزر هم مشخص است: حدود 28 متر پايين‌تر از سطح درياست و به لحاظ گودي هم نسبتاً عميق است.

اگرتعريف لغوي و اصطلاحي آن را در فرهنگ‌نامه‌ها و در دايره‌المعارف‌ها بسنجيم خزر، درياچه محسوب مي‌گردد. اما نقطه‌اي كه خزر را از ساير درياچه‌ها متمايز مي‌سازد وضع خاص آن است. يعني نه در درياچه‌ها و نه در درياها و ساير واحدهاي آبي (چون خليج و اقيانوس) هيچ واحد آبي يافت نمي‌شود كه با واحد آبي مشابه در رتبه بعدي پنج برابر يا 500 درصد بيشتر باشد. از آن جهت برخي بهتر ديده‌اند به آن عنوان Sea يا دريا اطلاق گردد تا Lake يا درياچه.

حقيقت اين پهنه آبي اين است كه از لحاظ جغرافيايي بسته است و از نظر طبيعي به هيچ عنوان به درياهاي آزاد راه ندارد چه اگر غير از اين بود سطح درياي خزر در فاصله زماني بسيار كمي به سطح آبهاي آزاد و بين‌الملل مي‌رسيد. هر چند در يك صد سال اخير كمي آب آن بالاتر رفته است. عده‌اي وجود دو كانال ولگا– دن و ولگا- بالتيك را (كه در جاي آن درباره‌ي آن بحث خواهد شد) را دليل آن مي‌دانند كه واقعيت همين است. چون در تعاريف اشاره نشده است كه راه يك دريا نبايد دست‌ساز بشر باشد. بنابراين بايد پذيرفت كه صرف وجود يك تعريف كه امري قرارداديست، نمي‌تواند كاملاً در ماهيت آن تاثير كند. از اين رو دريا ناميده شدن خزر به مراتب منطقي‌تر از درياچه بودن آن است.

نتيجه:
درياي خزر از نظر لغوي و اصطلاحي در فرهنگ‌نامه‌ها يك درياچه محسوب مي‌گردد. اما اگر بخواهيم به تعاريفي كه نظرات اشخاص مي‌باشند بسنده نماييم اشتباهات زيادي در همين تعاريف وجود دارد و تعبيري كاملاً شخصي است. در واقع بايد ديد ماهيت امر چيست؟ آيا پهنه آبي را كه ... هزار كيلومتر طول و ... كيلومتر عرض دارد مي‌توان درياچه يا درياي كوچك ناميد؟ در حالي كه يك‌ونيم برابر خليج‌فارس از درياهاي بسياري چون اژه (بين يونان و تركيه)، مرمره بين (تركيه اروپايي و آسيايي)، آزوف (بين خاك اصلي اوكراين و شبه جزيره كره)، بالتيك (بين لتوني، ليتواني و استوني و فنلاند)، خليج بوتني (بين سوئد و فنلاند) درياي سفيد (شمال غرب روسيه) خليج فنلاند، درياي آدرياتيك (بين ايتاليا و كرواسي)، خليج بيسكاي (بين فرانسه و اسپانيا)، خليج كاليفرنيا (در شمال غرب مكزيك)، خليج ليگوريان (بين ايتاليا و جزيره كرس فرانسه) و ده‌ها دريا و خليج كوچك و بزرگ ديگر وسيع‌تر است.

به نظر منطقي‌تر اين است كه اين پهنه آبي دريا اطلاق گردد و رژيم حقوقي بر اساس كنوانسيون 1982حقوق درياها بر آن مترتب ساخت. در واقع ماهيت اين پهنه آبي است كه در همه دنيا و تقريباً در طول تاريخ عنوان دريا را به آن داده و همين ماهيت يك پهنه آبي آدرياتيك كه به لحاظ تعريف شكل خليج را دارد به آن دريا اطلاق مي‌كند و بسياري موارد ديگر پس چه به لحاظ حقوقي و چه به لحاظ نگاه خاص بر آن منطقي نيست كه عنوان درياچه خزر را بر سر تعيين رژيم حقوقي بر آن اطلاق كرد.

www.lawhistorypersiablog.ir
lawhistory2012@yaho.com       
 
 پي نوشت:

اصطلاحي كه چرچيل براي بلوك شرق (شوروي و اقمارش) براي اولين بار به كار برد.
در برابر استالين نيز بلوك غرب را پرده اورانيوم ناميد.

فلات قاره به منابع زير بستر دريا اطلاق مي‌شود كه امروزه بسياري از كشورها چون دول حاشيه خزر و يا ونزوئلا، نروژ، انگليس و آمريكا نفت خود را از فلات قاره استخراج مي‌‌نمايند. اين اصطلاح اولين بار در 1945توسط هاري ترومن (1945- 1953) رئيس جمهور وقت ايالات متحده اطلاق گرديد.

رويه بين‌المللي در مورد بيشتر درياچه‌هاي مرزي بين دولت‌ها تقسيم بر اساس نسبت طول ساحل بوده است. مثل چهار درياچه از درياچه‌هاي پنجگانه مرز آمريكا و كانادا، درياچه تانگانيكا (بين مالاوي، تانزانيا و موزامبيك) و ويكتوريا (بين اوگاندا، تانزانيا و كنيا) و غيره ... اما استثنائاتي چون درياچه كنستانس در مرز سوئيس و آلمان نيز وجود دارد كه به طور مشاع از آن بهره‌برداري مي‌شود.

عباسي، مهدي، معضلات رژيم حقوقي درياي خزر، تهران، اعتماد، 21 آبان 1384
ركبي به ...، اطلس جغرافيايي، تهران، گيتاشناسي، 1387.
عباسي، مهدي، (رژيم حقوقي درياي خزر،‌تهران، آبان، پاييز 1381، صفحه 23)

هدف از برگزاري همايش اين بود كه آن «ثبت كاغذي» كه هيچ گام اجرايي و مؤثري را در جهت حفاظت از اين كوهستان منحصر به فرد و بركت زاي كشور در پي نداشت، بهانه‌اي براي طرح مشكلات زيست‌محيطي منطقه شود. علم كوه كه دومين قله بلند كشور و ديواره شمالي آن با حدود 500متر ارتفاع بلندترين ديواره گرانيتي كشوراست و يخچال‌هاي آن نمونه‌اي از بهترين يخچال‌هاي كوهستاني ايران محسوب مي‌شود با ويژگي‌هاي منحصر به فرد، در سال 1381 به مناسبت «سال جهاني كوه‌ها» (2002) به همراه دماوند، سبلان و تفتان، به‌عنوان «اثر طبيعي ملي» ثبت شد.

زنگ خطر به صدا در آمده است

تا حدود 50سال پيش، درختان جنگلي كلاردشت براي خانه‌سازي‌ و زغال‌سازي‌ بريده مي‌شدند. هنوز هم تا حدي درختان جنگل براي سوخت بريده مي‌شوند و بد‌تر از آن، پاك تراشي مي‌شوند تا زمين براي خانه و ويلا‌سازي‌ فراهم شود. مراتع منطقه نيز مانند گذشته – و بيشتر از گذشته- فرا‌تر از ظرفيت مورد چرا هستند و با معدن كاوي و جاده‌سازي‌، در پاره‌اي نقاط تا حد نابودي كامل سقوط كرده‌اند.

همايش 28 خرداد در كلاردشت، يك روز پس از روز جهاني مقابله با بيابان زايي (17ژوئن) برگزار مي‌شد. اين تقارن موجب شد كه يك بار ديگر موضوع بياباني شدن كوه‌ها مورد توجه قرار گيرد. مي‌دانيم كه خاك زنده در كوه‌ها به‌دليل شيب زياد و سخت بودن شرايط رشد گياهان، مستعد فرسايش است؛ اگر اين خاك كم عمق از دست برود، امكان تشكيل دوباره آن و پديد آمدن پوشش گياهي، در مقياس عمر انساني محال است.

تغيير اقليم و تأثيرات آن

مطابق تعريف، بيابان زايي عبارت است: از تخريب سرزمين بر اثر فعاليت‌هاي انساني. اگرچه
بيابان زايي قاعدتا بايد در منطقه‌هاي خشك و نيمه خشك بروزكند، اما امروزه به‌علت پيوستگي عوامل تخريب (مانند چراي مفرط و شخم زدن در جهت شيب، يا قطعه بندي و ديوار كشي جنگل و مرتع و ريشه كن كردن درختان و بوته‌ها به قصد فروش زمين) كه هيچ مجالي به احياي پوشش گياهي نمي‌دهد، بيابان زايي حتي در منطقه مرطوب يا نيمه مرطوب كلاردشت هم به چشم مي‌خورد. علاوه بر اين، تغييرات اقليم و طولاني‌تر شدن فصل گرم و خشك هم امكان بازيابي وضع طبيعي منطقه را دشوار‌تر كرده است.

اين روزها اگر به بسياري از دامنه‌هاي كوهستاني كلاردشت بنگريم، وضعيت شبه‌بياباني يا اگر خوشبين باشيم سيماي استپي را مي‌بينيم كه جايگزين زيست بوم جنگلي و بيشه‌اي كه پيش از اين سيماي كلي منطقه را شكل مي‌داد، شده است. وضع شبه بياباني و استپي را به‌ويژه مي‌توان در نزديكي مرزن‌آباد و روي تپه ماهورهاي دهستان «بيرون بشم» ديد. در اين نقاط كه تا حدود20سال پيش هم گندم كاري ديم انجام مي‌شد، با بي‌رمق شدن زمين و با غيراقتصادي‌شدن كشاورزي و چيره شدن اقتصاد ناپايدار زمين فروشي و بساز و بفروشي، اينك شاهد زمين‌هاي بي‌گياه و ساخت و سازهاي ناسازگار با هويت اجتماعي و طبيعي منطقه هستيم كه به شكل نازيبايي قطعه بندي و ديواركشي شده‌اند.

بروز لكه‌هاي بياباني

علاوه بر تپه‌ها و دشت و كوهپايه‌هايي كه در گستره‌هاي قابل توجه، سيماي استپي و شبه بياباني يافته‌اند، در نقاط مختلف كلاردشت «لكه‌هاي بياباني» هم پديد آمده‌اند. نمونه‌هاي مشخص اينگونه لكه‌ها، كوهپايه‌هاي مرتفع و پر شيب لت كمر و ديوچال است كه براي برداشت سنگ گرانيت تخريب شده‌اند. هچنين است، محل‌هاي گمانه‌زني معدني و راهسازي‌ غيراصولي و غيرضروري در امتداد سردابرود و در خرمدشت كه موجب رانش كوه و از ميان رفتن خاك و زخمي شدن جنگل و مرتع و حاشيه رودخانه شده است و بالاخره معدن شن و ماسه تيركاگلي كه در مجاورت شاهرگ منطقه (سردابرود) فعال است. اگر وضع به همين منوال پيش رود، آينده‌اي ناگوار براي كلاردشت پيش رو است.

چند پيشنهاد

ازاين‌رو پيش از آنكه وضعيت غيرقابل كنترل شود پيشنهاد مي‌شود: محدوده شهرها و روستاها به دقت تعيين و تمامي ساخت و سازهاي بيرون از اين محدوده‌ها تخريب شوند. هزينه‌اي كه براي ساخت اين بناها صورت گرفته، در برابر هزينه سنگيني كه به آينده كلاردشت و كشور تحميل مي‌شود، هيچ‌چيزي نيست. شيوه كنوني كه هر كس ساختماني بسازد و با دادن جريمه، پروانه پايان كار بگيرد، فقط و فقط مشوق تجاوز به طبيعت و زير پا گذاشتن حقوق همگاني است. شكي نيست كه اين جريمه‌ها فقط جزئي از هزينه ساختمان به شمار مي‌آيند و تأثيري در جلوگيري از بي‌قانوني ندارند.

عرصه‌هاي منابع طبيعي با نقشه برداري و ثبت مختصات با جي‌پي‌اس، يك بار براي هميشه مشخص و با دقت محافظت و احيا شوند. با توجه به محدوديت منابع آب و مشكل دفع پساب و زباله و به‌منظور دادن فرصت به مسئولان منابع طبيعي و محيط‌زيست براي تعيين محدوده دقيق جنگل، مرتع و زمين‌هاي كشاورزي، به‌مدت10سال دادن مجوز احداث شهرك‌هاي گردشگري و هتل و مجتمع‌هاي ساختماني متوقف شود. لازم به يادآوري است كه اينگونه طرح‌ها يكي از مهم‌ترين عامل‌هاي افزايش تقاضا براي شن و ماسه و سنگ ساختماني و در نتيجه، تخريب منطقه است.

بساز و بفروش‌ها تپه‌ها را فتح مي‌كنند

ساختمان‌سازي‌ كه تا زماني نه چندان دور در زمين‌هاي مسطح يا كم شيب رواج داشت، با كم و گران شدن اينگونه زمين‌ها، از سوي زمين بازان الگوي جديدي پيدا كرده و اينك به‌صورت ويلا و آپارتمان‌سازي‌ روي بلندي‌ها يا شيب‌هاي مشرف به دشت نمايان شده است. براي وارد كردن اين زمين‌ها به بازار ساخت و ساز، فشار موذيانه‌اي به بقاياي جنگل و اراضي جنگلي و مرتعي منطقه كه در كوهستان پناه دارند وارد مي‌شود؛ ساختمان غيرمجاز مي‌سازند و بعد براي آن جريمه مي‌دهند و پايان كار مي‌گيرند. براي زمين‌هايي كه كاربري مرتعي و كشاورزي داشته پروانه مسكوني مي‌گيرند، ادعاهاي دروغين طرح مي‌كنندو براي سندهاي جديد حكم مي‌گيرند.

براي طرح‌هاي گردشگري مخرب پروژه تعريف مي‌كنند، حصارها و ميخ كوبي‌هاي جنگل را شبانه عقب مي‌رانند، سازمان‌ها و نهادهاي بانفوذ به اداره‌هاي منابع طبيعي و محيط‌زيست فشار مي‌آورند و مجوزهاي لازم را مي‌گيرند. در نبود درآمدهاي پايدار براي شهرداري و دهداري‌ها اتكا به درآمد حاصل از پروانه‌هاي ساختماني اولويت مي‌يابد. افزايش جمعيت (چه بومي و چه ويلانشيناني كه با انواع تبليغات به منطقه فراخوانده مي‌شوند) به تقاضاي زمين دامن مي‌زند و در كنار آن، سودجويان و زمين‌خواران و زمين‌بازان، ساخت‌وساز افسار گسيخته را محملي مناسب براي درآمدهاي آنچناني خود مي‌بينند.

 عباس محمدي